کد خبر: ۳۵۶۴۷۶۸

تاریخ: ۰۲ بهمن ۱۳۹۵ - ۱۰:۴۴

آیه‌ها و آینه‌ها

تجلی 15 صفت نیک در آیه 177 سوره بقره

گروه معارف: آیه 177 سوره بقره جامع‌ترین آیه در معرفی پانزده صفت نیک است که در سه بخش بدان اشاره شده است.

به گزارش خبرگزاری بین‌المللی قرآن(ایکنا) از کرمانشاه، لَيْسَ الْبِرَّأَنْ تُوَلُّوا وُجُوهَکُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ وَ لکِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَ الْيَوْمِ الْآخِرِ وَ الْمَلائِکَةِ وَ الْکِتابِ وَ النَّبِيِّينَ وَ آتَي الْمالَ عَلي‏ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبي‏ وَ الْيَتامي‏ وَ الْمَساکينَ وَ ابْنَ السَّبيلِ وَ السَّائِلينَ وَ فِي الرِّقابِ وَ أَقامَ الصَّلاةَ وَ آتَي الزَّکاةَ وَ الْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذا عاهَدُوا وَ الصَّابِرينَ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَّرَّاءِ وَ حينَ الْبَأْسِ أُولئِکَ الَّذينَ صَدَقُوا وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُتَّقُونَ؛ تنها این که روی های خود را (برای عبادت) به سوی مشرق و مغرب بگردانید نیکی نیست ، و لکن نیکی حقیقی (ایمان و رفتار) کسی است که به خداوند و روز آخرت و فرشتگان و کتاب (آسمانی) و پیامبران ایمان آورد (به مبدأ و معاد و اصول اعتقادی میان آن دو ایمان آورد) و مال خود را با آنکه آن را دوست (و بدان نیاز) دارد روی محبت خدا به خویشان و یتیمان و فقیران و در راه ماندگان و سائلان و در (راه آزادی) بردگان بدهد و نماز را برپا دارد و زکات بپردازد ، و (وفای) وفاداران به پیمان خویش آن گاه که پیمان بندند و به ویژه (استقامت) شکیبایان در سختی مالی و ضرر جسمی و هنگام جهاد است. آنها هستند که راست گفته اند و آن ها هستند که پرهیزکارند.(و بالجمله نیکی در سه بعد اعتقادی و عملی و اخلاقی است).
این آیه جامع‌ترین آیه قرآن است چراکه اصول مهم اعتقادی، عملی و اخلاقی در آن مطرح شده و در تفسیر المیران از رسول خدا(ص) نقل شده که فرمودند: هرکس به این آیه عمل کند، ایمانش کامل است.
در این آیه 15 صفت نیک در سه بخش ایمان، اخلاق و عمل بیان شده است.
در بخش ایمان
در این آیه به مسئله ایمان به خدا، فرشتگان، انبیا، قیامت و کتب آسمانی اشاره شده است.
دربخش عمل
در این بخش به مسائل عبادی مانند نماز و اقتصاد مانند زکات و اجتماع مانند آزادکردن بندگان و نظامی مانند صبر در جبهه و جنگ و روحی و روانی مثل صبر در برابر مشکلات اشاره شده.
در بخش اخلاق نیز به وفای به عهد و دل کندن از مادیات و ترحم به فقرا در این آیه تأکید شده است.
در این آیه«آتَي الْمالَ عَلي‏ حُبِّهِ» را می‌توان سه نوع معنا کرد: یکی در پرداخت مال به دیگران با وجود علاقه‌ای که به آن هست، دیگری پرداخت مال براساس حب خداوند و پرداخت مال براساس علاقه‌ای که به فقیر است.
برای رسیدن به کمال تقوا، انفاق واجب و غیر واجب، هر دو لازم است، برخی از مردم به مستمندان کمک می‌کنند، ولی حقوق واجب خود را نمی‌پردازند و برخی دیگر با پرداخت خمس و زکات نسبت به فقرا و محرومان بی‌تفاوت می‌شوند در این آیه مؤمن واقعی کسی معرفی می‌شود که هم حقوق واجب را بپردازد و هم انفاق مستحب را انجام دهد.